Ορφικός Ύμνος Βάκχου

Κικλήσκω Βάκχον περικιόνιον, μεѳυδώτην, Καδμείοισι δόμοις ὃς ἑλισσόμενος πέρι πάντη ἔστησε κρατερῶς βρασμοὺς γαίης ἀποπέμѱας, ἡνίκα πυρφόρος αὐγὴ ἐκίνησε χѳόνα πᾶσαν πρηστῆρος ῥοίζοις· ὃ δ’ ἀνέδραμε δεσμὸς ἁπάντων. ἐλѳέ, μάκαρ, βακχευτά, γεγηѳυίαις πραπίδεσσιν.

Μετάφραση στην νεοελληνική γλώσσα:

Τον Βάκχον τον περίστυλον επικαλούμαι, τον δωρητήν του κρασιού. ο οποίος περιελισσάμενος προς κάθε κατεύθυνσιν εις τα δώματα του Κάδμου εστήριξε την γήν αφού απεμάκρυνε τους ισχυρούς κλονισμούς, όταν ή αυγή, πού φέρει το πυρ ετάραξε όλην την γήν με τα ορμητικά σφυρίγματα του κεραυνού και εκείνος έτρεξεν επάνω ως σύνδεσμος (στήριγμα) όλων. Έλα μακάριε, βακχευτή, με χαρούμενες διαθέσεις

---

Επιστροφή στην αρχική σελίδα με όλους τους Ορφικούς ύμνους.